काठमाडौं, चैत ७ ,संयुक्त राष्ट्रसंघद्वारा प्रकाशित ‘वर्ल्ड ह्यापिनेस इन्डेक्स २०२६’ ले नेपाललाई दक्षिण एसियामा सबैभन्दा खुसी देशका रूपमा उभ्याएको छ। १४७ राष्ट्रमध्ये ९९ औँ स्थानमा रहे पनि यो उपलब्धि केवल उत्सवको विषय मात्र होइन, गम्भीर आत्ममूल्यांकनको अवसर पनि बनेको छ।

प्रतिवेदनले स्पष्ट पारेअनुसार मानिसको खुसी केवल आय र आर्थिक प्रगतिमा सीमित हुँदैन। सामाजिक विश्वास, प्रभावकारी शासन, मानसिक स्वास्थ्य तथा जीवनशैलीका पक्षहरू यसको मूल आधार हुन्। यही सन्दर्भमा नेपालले क्षेत्रीय स्तरमा राम्रो प्रदर्शन गरे पनि दीर्घकालीन स्थायित्वबारे प्रश्न उठ्न थालेका छन्।

विशेषतः युवामाझ बढ्दो सामाजिक सञ्जाल प्रयोगले मानसिक स्वास्थ्यमा नकारात्मक प्रभाव पार्न थालेको संकेत देखिएको छ। डिजिटल जीवनशैलीले अवसरसँगै दबाब पनि थपिरहेको छ, जसले समाजको समग्र सन्तुष्टिमा असर पार्न सक्छ।

नेपालजस्तो तीव्र रूपमा डिजिटल रूपान्तरणतर्फ अघि बढिरहेको समाजका लागि यो संकेत सामान्य होइन। यदि शासन सुधार, सामाजिक विश्वासको सुदृढीकरण र मानसिक स्वास्थ्यमा लगानी नगर्ने हो भने, आजको अग्रस्थान भोलिको चेतावनीमा परिणत हुन सक्ने देखिन्छ।

यसैले, खुसी सूचकांकमा प्राप्त स्थानलाई उपलब्धिको रूपमा मात्र नभई, सुधार र सन्तुलनको दिशामा अघि बढ्ने मार्गदर्शक संकेतका रूपमा लिन आवश्यक देखिन्छ।